Groot- regionaal huis-aan-huisblad voor Westland, Hoek van Holland en Midden-Delfland met het laatste nieuws op het gebied van gezondheid, zorg en welzijn.
Datum: 21-11-2017 Auteur: Peter Keijzer
‘Ondersteuning vrijwilligers soms nodig na reanimatie’.

‘Ondersteuning vrijwilligers soms nodig na reanimatie’.

Bij een hartstilstand is het direct starten met reanimeren en het inzetten van een AED van levensbelang. Hiervoor is in Nederland een effectief systeem van burgerhulpverlening. Ook in onze regio staan er veel burgerhulpverleners klaar die met een defibrillator inzetbaar zijn. Bij een hartstilstand stuurt de 112-centrale een bericht aan meerdere burgerhulpverleners in de buurt. EFT therapeut (Emotional Freedom Techniques) en NLP-practitioner Marianne van Marrewijk is een van de mensen die deel uitmaakt van het AED-netwerk Midden-Delfland, dat op haar beurt deel uit maakt van Hartveilig Wonen. “Bij een oproep voor reanimatie zijn vaak diverse vrijwilligers ter plekke om te reanimeren. Toen ik me aanmeldde kwam ik al snel tot de ontdekking dat we in onze regio voldoende bezetting hebben. Bij een oproep kan het immers voorkomen dat er binnen enkele minuten zo’n twintig vrijwilligers op de locatie staan om te helpen reanimeren. Dus zocht ik binnen de organisatie naar een andere rol. Ik heb aan toenmalig voorzitter Hans Barendse voorgesteld om als ‘luisterend oor’ te fungeren voor hulpverleners die bij een inzet betrokken zijn geweest. Met zijn volledige instemming en mijn praktijkervaring om mensen te leren omgaan met- of het loslaten van emoties, heb ik mijn plaats binnen het netwerk gevonden”.

Onverwerkte momenten
In haar praktijk in Schipluiden helpt Marianne haar cliënten om emotionele blokkades uit de weg te ruimen. “Mijn uiteindelijke doel is om mensen verder te helpen en te begeleiden naar het moment waarop zij zelf emotioneel, fysiek en sociaal sterk genoeg zijn om verder te kunnen. Binnen dit gegeven kwam ik er al snel achter dat het werk rond reanimatie ook een emotionele rollercoaster is waar vrijwilligers heel verschillend mee om gaan. De een kan het gemakkelijk van zich af zetten, bij de ander blijft het toch spoken. Logisch. Schrikreacties (wat tref je aan) en spanning (hoe verloopt de reanimatie) maken deel uit van het proces dat pas later verwerkt kan worden. Los van het feit of je daadwerkelijk meegeholpen hebt, je was immers betrokken. Beelden, geuren of geluiden refereren later aan datgene wat men eerder heeft meegemaakt. Zelfs in het onderbewuste als men slaapt. We weten dat een onverwerkt proces of onvolledig beeld van de gebeurtenissen de gezondheid behoorlijk in de weg kan zitten. Omdat een hulpverlener zelf geen slachtoffer mag worden is het belangrijk om deze ingrijpende periode weer ‘helder’ te krijgen. Want met dergelijke gebeurtenissen blijven flarden hangen, terwijl anderen vervagen. Daarom vraag ik mensen om zich te melden na een inzet. Indien gewenst, het kan zijn dat er onverwerkte momenten zijn, bespreken we wat er zich die bewuste dag heeft afgespeeld. Waar nodig pas ik therapeutische interventie toe. Nee, ik geef geen mening over de wijze waarop een vrijwilliger hulp geboden heeft. Het kan immers zijn dat de inzet perfect was maar dat het slachtoffer al niet meer te redden was. Daarom kan het goed zijn om zo’n gesprek ook met alle betrokkenen te doen. De gezamenlijke reacties vormen dan een completer beeld. Zo zou je je niet meer exact kunnen herinneren wat je rol was in die hectische situatie. Collega’s kunnen je dan vertellen dat je juist gehandeld hebt en met wie je dat samen hebt gedaan”, aldus Marianne, die aangeeft dat er ook vrijwilligers in de groep zijn die meer getraind zijn om met dergelijke situaties om te gaan. Denk aan brandweerlieden, EHBO-ers of aan BHV-ers. “Wij, als ‘gewone’ burgers, zijn hier niet op getraind en weten niet wat het doet met je eigen systeem. Stilstaan bij wat je hebt ervaren en daar iets mee doen biedt vaak uitkomst. Ik ervaar elke dag in mijn praktijk dat het heilzaam werkt”. www.aed-middendelfland.nl - www.mariannevanmarrewijk.nl

Meer informatie en reacties zijn ook te vinden in het boekje ‘Help, ik heb gereanimeerd!’ van Het Oranje Kruis. De verhalen in dit boek zijn informatie voor alle geïnteresseerden in de eerstehulpverlening, vooral ook voor degenen die overwegen een cursus reanimatie of eerste hulp te gaan volgen. ISBN 978-90-77259-09-2